Τι γίνεται όταν οι ήχοι, τα χρώματα και οι λέξεις μεταφράζονται με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο στο μυαλό μας; Πώς μπορούμε να επικοινωνήσουμε όταν μιλάμε φαινομενικά… άλλη γλώσσα;

Συχνά, ο αυτισμός περιβάλλεται από μύθους. Τα παιδιά μαθαίνουν να τον αντιμετωπίζουν ως κάτι «παράξενο», ακατανόητο ή εντελώς απρόσιτο, καθώς οι αυτιστικοί συμμαθητές τους ίσως αποφεύγουν την οπτική επαφή, ενοχλούνται από τους δυνατούς θορύβους ή εκφράζουν τη χαρά τους με ασυνήθιστες κινήσεις.

Οι ταινίες αυτής της ενότητας (όπως το Lola and the Sound Piano για το Μικρό Δημοτικό και η ταινία μεγάλου μήκους Greetings from mars για το Μεγάλο Δημοτικό) λειτουργούν ως ανοιχτά παράθυρα σε αυτούς τους κόσμους. Μας ταξιδεύουν σε μυαλά που λειτουργούν με το δικό τους, ξεχωριστό «λειτουργικό σύστημα» —ίσως σαν να βρίσκονται σε άλλον πλανήτη, όπως λέει και ο τίτλος της ταινίας— αλλά που αναζητούν ακριβώς το ίδιο πράγμα: την αγάπη, την ασφάλεια, το παιχνίδι και την αποδοχή.  

Ο κινηματογράφος εδώ δεν εστιάζει στο πρόβλημα, αλλά στη σχέση. Βοηθά τα παιδιά να μπουν στη θέση του άλλου, να κατανοήσουν ότι η διαφορά δεν είναι εμπόδιο, αλλά ένας πλούτος που μας μαθαίνει νέους τρόπους να ακούμε, να νιώθουμε και να συνδεόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας.