Τσεχία / 2024 / Jamaica Kindlová / 5′
Αγγίζοντας το σκοτάδι
Ο 10χρονος Βίτεκ έχει ειδικές ικανότητες -αισθάνεται και ακούει πράγματα που οι υπόλοιποι δεν μπορούν. Ένα anidoc, φτιαγμένο με την τεχνική του animation με άμμο, μας ανοίγει μια πόρτα στον κόσμο του και μας δείχνει ότι η απουσία μιας από τις αισθήσεις δεν είναι απαραιτήτως εμπόδιο.
Ηνωμένο Βασίλειο / 2024 / Tyro Heath / 12′
Χαρούμενα στιγμιότυπα
Στο νησί Σέπι, δύο αγόρια προσπαθούν να απολαύσουν την τελευταία τους μέρα μαζί. Ο Γκάμπριελ, που έχει εγκεφαλική παράλυση, καταγράφει τις περιπέτειές τους με μια παλιά κάμερα. Όμως, όσο η μέρα προχωρά, οι φόβοι για το μέλλον ρίχνουν τη σκιά τους στη φιλία τους.
Ισπανία / 15, 2020 / Carlos Gómez-Mira Sagrado
Πέτα!
Η ιστορία ενός πουλιού που λόγω μιας δυσπλασίας στη φτερούγα του δεν μπορεί να αποδημήσει. Παρατημένο από το σμήνος του, βυθίζεται στην απελπισία. Ώσπου μια μέρα όλα αλλάζουν με την εμφάνιση ενός ανυπεράσπιστου νεοσσού που δίνει χαρά και μια αίσθηση νοήματος στη ζωή του.
Καζακστάν-Ρωσία / 21′, 2025 / Zhanna Bekmambetova
Γιος
Η ιστορία ενός αγοριού και του πατέρα του που ζουν σε ένα μικρό σπίτι στην άκρη της στέπας. Το αγόρι είναι καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο και αδυνατεί ακόμα και να σηκώσει ένα κουτάλι με χυλό. Ο πατέρας βρίσκεται στα όρια της απόγνωσης, αλλά όλα αλλάζουν όταν μια μέρα η τηλεόραση δείχνει την πρόσφατη προσεδάφιση ενός ρομπότ στον Άρη.
Πολωνία / 2024 / Piotr Krzysztof Kamiński / 15′
Σιωπές και φωνές
Ο 8χρονος Κάτσπερ συνοδεύει την κωφή μητέρα του στον γιατρό. Ο γιατρός στηρίζεται στο παιδί για να επικοινωνήσει μαζί της — κι έτσι ο Κάτσπερ γίνεται μεταφραστής για πρώτη φορά στη ζωή του.
Γαλλία / 8′, 2022 / Clément Céard, Anne-Sophie Gousset
Εγώ και η αδερφή μου
Όλα τα αδέρφια είναι δεμένα και γελούν μαζί. Όλα τα αδέρφια έχουν μια σχέση αγάπης. Αλλά αυτές οι δύο αδελφούλες μοιράζονται έναν ακόμα κάπως ιδιαίτερο δεσμό, κι αυτό είναι μια χαρά!
Τσεχία / 2024 / Jamaica Kindlová / 5′
Αγγίζοντας το σκοτάδι
Ο 10χρονος Βίτεκ έχει ειδικές ικανότητες -αισθάνεται και ακούει πράγματα που οι υπόλοιποι δεν μπορούν. Ένα anidoc, φτιαγμένο με την τεχνική του animation με άμμο, μας ανοίγει μια πόρτα στον κόσμο του και μας δείχνει ότι η απουσία μιας από τις αισθήσεις δεν είναι απαραιτήτως εμπόδιο.
Ηνωμένο Βασίλειο / 2024 / Tyro Heath / 12′
Χαρούμενα στιγμιότυπα
Στο νησί Σέπι, δύο αγόρια προσπαθούν να απολαύσουν την τελευταία τους μέρα μαζί. Ο Γκάμπριελ, που έχει εγκεφαλική παράλυση, καταγράφει τις περιπέτειές τους με μια παλιά κάμερα. Όμως, όσο η μέρα προχωρά, οι φόβοι για το μέλλον ρίχνουν τη σκιά τους στη φιλία τους.
Ισπανία / 15, 2020 / Carlos Gómez-Mira Sagrado
Πέτα!
Η ιστορία ενός πουλιού που λόγω μιας δυσπλασίας στη φτερούγα του δεν μπορεί να αποδημήσει. Παρατημένο από το σμήνος του, βυθίζεται στην απελπισία. Ώσπου μια μέρα όλα αλλάζουν με την εμφάνιση ενός ανυπεράσπιστου νεοσσού που δίνει χαρά και μια αίσθηση νοήματος στη ζωή του.
Καζακστάν-Ρωσία / 21′, 2025 / Zhanna Bekmambetova
Γιος
Η ιστορία ενός αγοριού και του πατέρα του που ζουν σε ένα μικρό σπίτι στην άκρη της στέπας. Το αγόρι είναι καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο και αδυνατεί ακόμα και να σηκώσει ένα κουτάλι με χυλό. Ο πατέρας βρίσκεται στα όρια της απόγνωσης, αλλά όλα αλλάζουν όταν μια μέρα η τηλεόραση δείχνει την πρόσφατη προσεδάφιση ενός ρομπότ στον Άρη.
Πολωνία / 2024 / Piotr Krzysztof Kamiński / 15′
Σιωπές και φωνές
Ο 8χρονος Κάτσπερ συνοδεύει την κωφή μητέρα του στον γιατρό. Ο γιατρός στηρίζεται στο παιδί για να επικοινωνήσει μαζί της — κι έτσι ο Κάτσπερ γίνεται μεταφραστής για πρώτη φορά στη ζωή του.
Γαλλία / 8′, 2022 / Clément Céard, Anne-Sophie Gousset
Εγώ και η αδερφή μου
Όλα τα αδέρφια είναι δεμένα και γελούν μαζί. Όλα τα αδέρφια έχουν μια σχέση αγάπης. Αλλά αυτές οι δύο αδελφούλες μοιράζονται έναν ακόμα κάπως ιδιαίτερο δεσμό, κι αυτό είναι μια χαρά!
Πώς είναι να βλέπεις τον κόσμο με τα χέρια; Πώς είναι να επικοινωνείς χωρίς λέξεις, αλλά με βλέμματα, κινήσεις και συναισθήματα;
Συχνά, όταν μιλάμε στα παιδιά για την αναπηρία, στεκόμαστε σε αυτά που λείπουν ή σε αυτά που δεν μπορούν να γίνουν. Ταυτόχρονα, τείνουμε να αντιμετωπίζουμε τα άτομα με αναπηρία με μια αμηχανία που εύκολα μεταφράζεται σε λύπηση. Όμως, η πραγματική συμπερίληψη ξεκινά όταν καταλάβουμε ότι όλοι, ανεξαρτήτως σώματος ή δυνατοτήτων, μοιραζόμαστε ακριβώς τις ίδιες βασικές ανάγκες: την ανάγκη για φιλία, για παιχνίδι, για αγάπη και για αποδοχή.
Οι ταινίες αυτής της ενότητας μας καλούν να αλλάξουμε οπτική. Μέσα από την τρυφερή σχέση δύο αδελφών, από τη δύναμη της μουσικής που ξεπερνά τα εμπόδια, ή από την εμπειρία του να ψηλαφείς το σκοτάδι για να βρεις το φως, ο κινηματογράφος αναδεικνύει την αναπηρία όχι ως ελάττωμα, αλλά ως μια διαφορετική, εξίσου πολύτιμη, συνθήκη ζωής.
Σκοπός δεν είναι να νιώσουν τα παιδιά οίκτο. Αντίθετα, οι ιστορίες αυτές λειτουργούν ως γέφυρα. Σπάνε τις προκαταλήψεις και βοηθούν τους μαθητές να δουν, πίσω από ένα αμαξίδιο, ένα ακουστικό βαρηκοΐας ή ένα λευκό μπαστούνι, απλώς έναν συμμαθητή ή έναν φίλο με τον οποίο μπορούν να παίξουν και να περπατήσουν μαζί.
