Ζώα

Δ – Ε – ΣΤ Δημοτικού

Τι μπορούμε να μάθουμε από έναν ασυμβίβαστο σκύλο, μια μαύρη κότα, ή το τελευταίο πουλί ενός είδους που χάνεται για πάντα;

Τα ζώα αποτελούν διαχρονικά αγαπημένους πρωταγωνιστές του δημοφιλούς κινηματογράφου και του τηλεοπτικού περιεχομένου που απευθύνεται σε παιδιά, συχνά ως χαριτωμένοι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες ή ως αφορμή για περιπέτειες που υπηρετούν αποκλειστικά τις μεταφορές μιας ανθρώπινης αφήγησης, κατά τον τρόπο που πρώτος χρησιμοποίησε ο Αίσωπος.

Οι ταινίες αυτού του θεματικού κύκλου επιλέγουν μια διαφορετική διαδρομή. Επιχειρούν να ξεπεράσουν τη γοητεία του «χαριτωμένου» και να εξερευνήσουν τις βαθιές, σύνθετες και συχνά άβολες όψεις της σχέσης μας με τα ζώα. Μετατοπίζοντας το βλέμμα από τον άνθρωπο ως κέντρο της αφήγησης, μας προσκαλούν να αντιμετωπίσουμε τα ζώα όχι ως βοηθητικούς χαρακτήρες στις δικές μας ιστορίες, αλλά ως έμβια όντα με τη δική τους υπόσταση, τις δικές τους ανάγκες και τη δική τους ιστορία.

Οι ιστορίες που αφηγούνται οι ταινίες φωτίζουν διαφορετικές όψεις της σχέσης ανθρώπων και ζώων: τη συντροφικότητα και τη φιλία , την ευθύνη, την εκμετάλλευση και τα ηθικά διλήμματα, αλλά και τη συγκινητική πραγματικότητα της γήρανσης και της θνητότητας.

Οι ταινίες μάς καλούν να ξανακοιτάξουμε: να δούμε πέρα από την πρώτη εντύπωση, να ανακαλύψουμε όσα κρύβονται πίσω από την επιφάνεια των εικόνων και να κατανοήσουμε ότι κάθε σχέση φροντίδας μάς φέρνει αντιμέτωπους και με μια ευθύνη απέναντι στον κόσμο γύρω μας. Συνθέτουν μια κινηματογραφική διαδρομή που μας προσκαλεί να αναρωτηθούμε τι σημαίνει φροντίδα, γιατί η ελευθερία έχει αξία για κάθε ζωντανό οργανισμό και ποια είναι η δική μας θέση μέσα στον κόσμο που μοιραζόμαστε.

Και επειδή η αγάπη πρέπει να γίνεται πράξη, τη συζήτηση μετά τις προβολές αναλαμβάνουν οι εκπρόσωποι της WWF. Ως οι πραγματικοί, ακούραστοι φύλακες της άγριας ζωής και της φύσης, δεν έρχονται για να κάνουν άλλη μια σχολική διάλεξη. Έρχονται για να μεταφέρουν τον ενθουσιασμό τους στα παιδιά, να ακούσουν τις δικές τους ιστορίες με τα αγαπημένα τους ζωάκια και να τους δείξουν πώς —με μικρές, καθημερινές πράξεις φροντίδας— μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε τους συγκατοίκους μας σε αυτόν τον πλανήτη να ζουν ελεύθεροι, χαρούμενοι και ασφαλείς.